| Интеллигенты |
[Jan. 28th, 2008|12:33 am] |
Рассуждения коллег-дневниковедов (уж извините за неуклюжий термин, не знаю как достойно перевести слово diarist) об интеллигенции, силе духа и предательстве напомнили кое о чём...
Можно ли назвать Иосифа Орбели интеллигентом? С одной стороны — востоковед, историк, археолог, академик АН СССР и основатель Академии наук Армении, многие годы — директор Эрмитажа, затем — декан факультета востоковедения ЛГУ; автор многочисленных научных трудов, руководитель научной группы, собравшей, обработавшей и издавшей академический вариант «Сасунци Давида»... С другой стороны, поведение Иосифа Абгаровича было явно не ангельским: он мог не только обматерить нерадивого сотрудника, но и «применить методы физического воздействия». Поговаривают также, что человеком он был любвеобильным, и многие из его сотрудниц знали об этом не понаслышке. В общем, как говорят янки, это был противоречивый (controversial) человек.
Однако самой замечательной чертой характера Иосифа Орбели была смелость. Դուխով մարդ էր, если сказать по-нашему. Смелость доходящая до дерзости, если не сказать пофигизма. Будучи директором Эрмитажа, в разгар очередных «чисток», получил он указание из НКВД немедленно сообщить имена работников Эрмитажа, имевших дворянское происхождение. Думаю не надо объяснять для чего. Орбели приказу подчинился, составил список и отправил в НКВД. И первым в списке поставил своё имя. Больше коллектив Эрмитажа не беспокоили.
Возможно это всего лишь красивая легенда, не знаю, но таких легенд про него рассказывают много, вряд ли легенды возникли на пустом месте.
(UPDATE: + ещё две легенды от товарища ![[info]](http://p-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif) isl в комментариях) |
|
|
| 27 января 1944 г. |
[Jan. 28th, 2008|01:21 am] |
... была окончательно снята блокада Ленинграда.
Рассказывает Татьяна Григорова-Рудыковская: Исполком Ленсовета вынес постановление: с первого июня мобилизовать учащихся с 4 класса на сельхозработы. Наша школа работала в совхозе «Бугры». С собой я взяла дочь. Ей было одиннадцать лет, она не подлежала мобилизации, но в совхозе давали рабочую карточку. Позже ученикам выдали трудовые книжки...
Стоит также посмотреть фотографии с ежегодной военно-исторической реконструкции прорыва блокады. |
|
|
| Պիառի արվեստը |
[Jan. 28th, 2008|10:31 am] |
Եկեք ուսումնասիրենք ԱՄՆ նախագայական թեկնածու Հիլլարի Քլինթոնի նախընտրական կայքը, ավելի կոնկրետ՝ հայտարարությունների, ելույթների ու նորությունների արխիվի էջը։ Այժմ փորձեք գտնել այդ էջում «Obama» բառը։ Գտա՞ք։ Ուշադրություն դարձրեք, որ այն հանդիպում է միայն Օբամային քննադատող հոդվածների վերնագրերում։
Ավելին... Սովորաբար վերնագրերում մանրամասն պարզաբանված է, թե ինչի մասին է այս կամ այն հոդվածը, հայտարարությունը։ Օրինակ՝ «Statement from Hillary Clinton Regarding Today’s Agreement on Economic Stimulus» կամ «Statement by Senator Hillary Clinton on Today’s News of Housing Slump in South Carolina»։ Ընդամենը մի քանի հայտարարություններ են, որ վերնագրված են միայն անորոշ «Statement from Hillary Clinton» տողով (պարզ ասած «ցրողական» վերնագրերով են)։ Եկեք նայենք, թե որ հայտարարություններն են արժանացել այսպիսի «անուշադրության»։
Օրինակ, փորձեք կռահել սույն թվականի հունվարի 26-ին արված հայտարարության (1/26: Statement from Hillary Clinton) բովանդակությունը։ Կռահեցի՞ք։ Հայտարարությունում Քլինթոնը շնորհավորում է (ավելի ճիշտ, ստիպված է շնորհավորել) Հարավային Կարոլինա նահանգում հաղթանակած իր մրցակից Օբամային։ Ու չնայած, որ մրցակցի հաղթանակը հիշատակվում է միայն մեկ տողով, միեւնույն է, Քլինթոնի օգնականները վերնագրել են այդ հոդվածը այնպես, որ այն հնարավորին չափ քիչ մարդու հետաքրքրի։
Նույն վերնագրով, այս անգամ 2007 թ. նոյեմբերի 20-ին արված մեկ այլ հայտարությունում, Հիլլարին ստիպված է մեկնաբանել իր կողմից Բառակ Օբամային հասցեագրված «կպնողական» մի ռեպլիկ, որի համար բավականին քննադատվեց մամուլի կողմից։ Ընդ որում, մեկնաբանելուց ոչ թե ներողություն է հայցում, այլ ինքն իրեն է գովաբանում՝ առանց ընդհանրապես հիշատակելու իր ախոյանի անունը։
Այսքանը գրեցի, ուղղակի հիշեցնելու հետեւյալ պարզ իրողությունը. քաղաքականության մեջ ներում-բեկում չկա։ Քլինթոնի ագրեսիվ տեղեկատվական քաղաքականությունը իր (ընդամենը ներկուսակցական!) ախոյանի նկատմամբ, ոչնչով չի տարբերվում, օրինակ՝ ադրբեջանական ԶԼՄ-ների վարած քաղաքականությունից հայերի նկատմամբ։ Արհամարհանքով ու հեգնանքով ենք վերաբերվում ադրբեջանցի թուրքերի հիստերիկ թվացյալ վարվելակերպին, ազատ մեջբերումներ ենք անում ադրբեջանական մամուլից (հաճախ նույնիսկ առանց մեկնաբանելու դրանք), զոհ գնալով անիմաստ «քաղաքավարիությանը» փորձում ենք հնարավորին չափ մեղմ ձեւակերպումներ օգտագործել (օրինակ՝ «ազատագրված տարածք» եզրի փոխարեն օգտագործելով «անվտանգության գոտի» եզրը)։ Փորձում ենք անկողմնակալ լինել, չենք զլանում ուղիղ հղումներ տալ բացահայտորեն հակահայկական նյութերի վրա։ Բայց այդպիսով ջուր ենք լցնում թշնամու ջաղացին. հակահայկական քարոզչությունը կասեցնելու փոխարեն, ընդհակառակը՝ օգնում ենք այն տարածել։
Նույնը կարելի է ասել Լեւոն Խավարովիչի մութ կերպարը անընդհատ լույս աշխարհ բերող իմ ընկերներին՝ պետք չէ անընդհատ այդ անունը շոշափել, նույնիսկ բացասական ենթատեքստում։ Ամեն անգամ այդ մարդու անունը արտասանելով՝ եւս մեկ անգամ ամրագրում եք այն ձեր ընթերցողների ուղեղներում, ամեն անգամ իր հայտարարությունները քննադատելով, ավելի եք օգնում դրանց տարածմանը։ |
|
|
| День армянской армии |
[Jan. 28th, 2008|01:46 pm] |
Во-первых, с праздником всех. А тем, кто сейчас в форме — мирной службы.
Во-вторых, немного յազվություն... По всем каналам — разговоры о 16-летии армянской армии. Это же издевательство. Армянской армии, как и армянской государственности — более двух тысяч лет, ну какие, к чёртовой бабушке, 16 лет? При этом если государство мы и теряли, то армянские вооруженные силы существовали всегда.
Даже в самые тяжелые для армянства времена оставались более или менее автономными Сасун, Зейтун, Сюник, Арцах и автономность эта обеспечивалась явно не за счёт миротворческой деятельности Минской группы ОБСЕ. Например, в XVIII веке в Сюнике и Арцахе армянского войска было больше, чем сейчас у РА и НКР вместе взятых. |
|
|
| Առավոտը՝ մեր մասին |
[Jan. 28th, 2008|05:38 pm] |
«Առավոտ» թերթը հայտնագործել է հայկական բլոգոսֆերան։ Այնուհետեւ, զրուցելով uzogh-ի հետ ու քրքրելով մեր մատյանները՝ եկել այն եզրակացության, որ հայ բլոգերները «չեն սիրում քաղաքական խաղեր, արհամարհում են համասեռամոլներին»։ Հիմա հասկանում եք, չէ՞, որ հարցերն են ամենից շատ հուզում լրագրողներին։ Այս գլուխգործոցը կարող եք կարդալ այստեղ. http://new.aravot.am/am/articles/society/35529/view Կենդանի հղում չեմ դնի, քանի որ մեր մատյաններից եւ ոչ մեկի վրա կենդանի հղում չեն տվել։ Չգիտեմ թե ինչու, բայց հոդվածը գտնվում է «Հասարակություն եւ ֆինանսներ» բաժնում։
Газета «Аравот» открыла для себя армянскую блогосферу. Далее, побеседовав с uzogh и покопавшись в наших журналах, пришла к выводу, что армянские блогеры «не любят политических игр и презирают гомосексуалистов». Теперь понимаете какие вопросы больше всего волнуют журналистов? Этот шедевр можно прочитать тут: http://new.aravot.am/am/articles/society/35529/view Живой ссылки давать не буду, поскольку ни одной живой ссылки на наши блоги там не поставлено. Почему-то статья висит в рубрике «Общество и финансы» |
|
|
| Эдик Кармяджян, RIP |
[Jan. 28th, 2008|06:16 pm] |
Когда пишут об очередной жертве нациков, зачастую за буквами и словами теряется понимание того, что это был живой человек. Имя убитого становится лишь чем-то вроде «идентификатора», и у большинства прочитавших нет ощущения реальности потери.
Увидено у tevyants: Этот парень - последняя жертва московских скинов. Сегодня были похороны. 20 лет парню было. 
|
|
|
| «Отступать некуда, позади Москва» |
[Jan. 28th, 2008|10:00 pm] |
Вообще-то статья про Армана Меликяна, но поскольку я не думаю, что он является самостоятельным игроком, то меня больше заинтересовало вот это: Директор Центрального офиса по «Ай Дату» и по политическим вопросам АРФ Дашнакцутюн Киро Маноян также заверил, что у партии есть четкая позиция по данному вопросу: территории не сдавать. “Освобожденные территории должны стать частью Нагорного Карабаха”, - сказал он. По его словам, урегулирование вопроса должно быть четким: “Наша цель – присоединение Арцаха к Армении, а также международное правовое признание Арцаха”, - добавил Киро Маноян.
Что ж, запомним. Хочется надеяться, что после выборов позиция Манояна (и Дашнакцутюн в целом) не поменяется. |
|
|