Advertisement

groul as a'housekeeper [entries|archive|friends|userinfo]
ahousekeeper

[ website | Armenian Library ]
[ userinfo | livejournal userinfo ]
[ archive | journal archive ]

Links
[Links:| [ Armenian Library ] [ Геноцид армян ] [ Карабахский конфликт ] [ Budapest Case ] [ Armenians at LJ :: Армяне в ЖЖ ] [ Пресс-архив карабахской войны ] ]

(no subject) [Nov. 11th, 2009|12:12 pm]
[Tags|, , , , ]

Վերջերս արդեն չեմ էլ հիշում, թե որտեղ, կարդացի, որ թուրքերը ինչ-որ հայկական եկեղեցի վերանորոգել են կամ էլ պատրաստվում են վերանորոգել... Դե գիտեք. հայ-թուրքական պոռնոյին շախ տվող նորությունները հիմա մեծ խանդավառությամբ են ողջունվում «պետական» մամուլի կողմից։

Բայց իրականությունը, ինչպես կարելի էր ենթադրել, այլ է... )
LinkDon't leave a comment

Ռետրոսպեկտիվա [Oct. 12th, 2009|02:48 pm]
[Tags|, , , , ]

Երեկ հին գրառումներովս էի թափառում, այս երգը հիշեցի...

Հետաքրքիր է, ուրբաթ օրվա բողոքի ցույցին կայի՞ն տղերքը։
Link11 comments|Don't leave a comment

Արմեն Այվազյանի ելույթը խորհրդանական լսումներին [Oct. 3rd, 2009|06:22 pm]
[Tags|, , , , ]

Link4 comments|Don't leave a comment

Հոբելյանական գրառում [Sep. 3rd, 2009|01:07 pm]
[Tags|, ]

2000-րդ գրառումն է։ Բայց ո´չ հավես կա, ո´չ էլ ժամանակ խորանալու, գրելու...

Ուղղակի copy-paste [info]Խլուրդից.
Թուրքական «Zaman»նն ասում է` Թուրքիայի արտգործնախարար Ահմեթ Դավութօղլուն Եգիպտոսի քաղաքական և ռազմավարական հետազոտությունների «El Ahram» կենտրոնի կազմակերպած համաժողովում ելույթվել է` Թուրքիան ձգտում է հարևան պետությունների հետ ապրել որպես մեկ ընտանիքի անդամներ:

Համ էլ սսել է` «Աշխարհում քաղաքական և տնտեսական ուժի կենտրոնն այլևս Արևմուտքը և Եվրոպան չեն: Աշխարհում արդեն նոր ուժեր են ի հայտ եկել»:

«Մենք վերջին 5 տարում ի°նչ ենք ուզում արած լինել: Մենք մեր աշխարհագրությունը, պատմությունը նորից բացահայտելու վրա ենք աշխատում»,- ասել է Դավութօղլուն ու ընդգծել, որ Թուրքիան մեծ հաշվով հետամուտ է հետևյալ 6 սկզբունքներին` անվտանգություն, ժողովրդավարություն, հարևանների հետ զրո խնդիր, առավելագույն վստահություն, խաղաղ դիվանագիտություն, խորքային ռազմավարություն:

... Հիմա ես /Խլուրդ/` Փաստորեն` խորքային ռազմավարություն /չմտածեք` ջրի երես եք հանել/, հարևանների հետ 0 խնդիրներ /չմտածեք/ ու մի ընտանիք: Քանի դեռ «մտածում ենք», հարցնեմ, էլի` պապան ով է՞՞՞


Թող ների Խլուրդը, «բոլդերի» և «իտալիկների» կառուցվածքը լրիվ չեմ պահպանել։ Այնպես որ ճիշտ կլինի կարդալ ու մեկնաբանել հեղինակի մատյանում։
Link

Սահմանային առօրյա [Aug. 8th, 2009|06:16 pm]
[Tags|, , , ]

«... նախորդ տարի էր, թուրքին օրը ցերեկով գյուղի մեջ բռնեցինք, տարանք հանձնինք իրանց [սահմանապահներին, իմա՝ ԿՎ]»,- պատմում է Վահրամ Սաղաթելյանը։


Հոդվածն ամբողջությամբ։

Լսե՞լ էիք այսպիսի պատահարի մասին։
Link1 comment|Don't leave a comment

Դմփց-դմփց [Jun. 12th, 2009|12:03 pm]
[Tags|, , , , , , ]

Ի դեպ, ինչպես հասկանում եմ, տվյալ պահին ամերիկացիները, թուրքերն ու ադրբեջանցի թուրքերը շաաատ ուժեղ ճնշում են գործադրում նախագահ Սերժ Սարգսյանի վրա՝ Արցախի հարցում լուրջ զիջումների գնալու համար։ Իսկ մեր կողմից էլ «կռուտիտի» ռեսուրսը գրեթե սպառվել է։

Մոտենո՞ւմ ենք հանգուցալուծման։

Link24 comments|Don't leave a comment

Քայլ երկրորդ [Apr. 23rd, 2009|12:15 pm]
[Tags|, , , , , ]

Բոլորիս շրջապատում էլ կլինեն մարդիկ, որոնք կասեն. «Հա ի՞նչ է որ, շատ լավ է, որ Թուրքիայի հետ հարաբերությունները նորմալացվում են»։

Ստորև բերեմ մի քանի կարճ փաստարկ, որ կարող եք օգտագործել։

1. Թուրքիան երկար տարիներ թշնամական դիրք է զբաղեցրել Հայաստանի ու հայության նկատմամբ։ Խոսքը պատմության մասին չէ, խոսքը ներկայի մասին է։ Թուրքիան Ադրբեջանի համար մեկ դաշնակիցն է։ Օրինակ՝ Ադրբեջանի բանակի շտաբի պետը թուրք գեներալ է։ Ինչո՞ւ է Հայաստանի իշխանությունը գաղտնի բանակցություններ վարում Հայաստանի ամենալուրջ ախոյանի հետ։ ՀՀ քաղաքացիներն ու ընդհանրապես հայությունը իրավունք ունեն մանրամասն տեղեկացված լինել այդ բանակցությունների բովանդակության վերաբերյալ։

2. Հայաստանը ստորագրում է ինչ-որ փաստաթուղթ ապրիլի 24-ի հենց նախօրյակին, այսպիսով թուրքերին նվիրելով հոյակապ առիթ արգելափակելու ԱՄՆ կոնգրեսի ու նախագահի կողմից հայերի ցեղասպանության ընդունումը։

3. Թուրքիան անընդհատ բարձրաձայնել է, որ պատրաստ է հայերի հետ կապեր հաստատել միայն այն դեպքում, եթե Հայաստանը հանձնի Արցախը Ադրբեջանին։ Վերջին անգամ այս մասին հայտարարել է Թուրքիայի վարչապետը 2 օր առաջ։ Արդյո՞ք սա նշանակում է, որ հայկական իշխանությունները համաձայնվել են Արցախը հանձնել։
Link9 comments|Don't leave a comment

Պաշտոնական տեքստը [Apr. 23rd, 2009|11:01 am]
[Tags|, , , , ]

JOINT STATEMENT OF THE MINISTRIES OF FOREIGN AFFAIRS OF THE REPUBLIC OF ARMENIA, THE REPUBLIC OF TURKEY AND THE SWISS FEDERAL DEPARTMENT OF FOREIGN AFFAIRS
22 April 2009

Turkey and Armenia, together with Switzerland as mediator, have been working intensively with a view to normalizing their bilateral relations and developing them in a spirit of good-neighborliness, and mutual respect, and thus to promoting peace, security and stability in the whole region.

The two parties have achieved tangible progress and mutual understanding in this process and they have agreed on a comprehensive framework for the normalization of their bilateral relations in a mutually satisfactory manner. In this context, a road-map has been identified.
This agreed basis provides a positive prospect for the on-going process.


Source: http://www.armeniaforeignministry.am/pr_09/090423_statement.html

Պատկերացնում եմ, թե թուրքերը ինչքան են խնդացել այս «mutual respect»-ի վրա։ Չարչիների նկատմամբ ի՞նչ ռեսպեկտ։
Link5 comments|Don't leave a comment

Машина времени [Apr. 23rd, 2009|10:33 am]
[Tags|, , , , , ]

Такое впечатление, что одним росчерком пера мы вернулись в 1908 год и заново запустили механизм самоуничтожения.
Link11 comments|Don't leave a comment

Новогодний подарочек от соседей? [Dec. 31st, 2008|12:37 pm]
[Tags|, , , , , , , , , , , ]

Или всё же деза и прощупывание?

'Armenian TV' is on the way
30.12.2008

TRT is now in preparation for the new Armenian TV station, which will begin broadcasts at the end of 2009. An affirmative outlook has been given by the Ministry of Foreign Affairs for the upcoming Armenian TV channel. The start of radio broadcasts in Armenian and an official website in February will prove as a test for the new television station. The television broadcasts will include famous Armenian musicians, such as Ara Gevorgian, Tata, Nune Yesayan, Andre and Sirusho as well as Kardeş Türküler and other Turkish groups that sing Armenian songs. Categorized as a family channel, Armenian TV will provide top headlines of developments in Turkey and Armenia on their newsreel. The new satellite channel, which will employ Armenian staff members, will also focus on those living in Armenia as well as on Armenians living in Turkey.


Via [info]arm_makarios
Link20 comments|Don't leave a comment

(no subject) [Oct. 9th, 2008|11:21 am]
[Tags|, , , ]

Ընկեր Նոնինոն հեչ լրագրողական երևակայություն չունի։ Օրինակ՝ իր այս գրառմանը շատ կսազեր «Ծաղկած խնձորենու պտուղը» վերնագիրը։ Փոխարենը դրել է «Ինչ-որ մեկը էս տեսե՞լ էր»։

;)
Link2 comments|Don't leave a comment

... [Sep. 15th, 2008|03:03 am]
[Tags|, , ]

Ընդամենը 9 օր պահանջվեց, որ թուրքերը վերսկսեն հին մուղամը երգելը։
LinkDon't leave a comment

«Կիզակետ». հայ-թուրքական հակամարտության քննարկում [Sep. 14th, 2008|10:20 pm]
[Tags|, , , , ]

Արմեն Այվազյանը՝ «Երկիր-Մեդիա» հեռուստաալիքի եթերում։

Ազնվությամբ ասած, առանձնապես նոր բան չկա Արմենի ասածներում, բայց ցավոք որոշ նույնիսկ պարզագույն ճշմարտություններ անընդհատ պետք է կրկնել, որ չմոռացվեն։

Via [info]freedomfight777

* * *

Մեկ այլ հետաքրքիր գրառում ամառային դպրոցի մասին, այդ թվում և դպրոցի մասնակիցների՝ Արցախ կատարած այցի լուսանկարներով։ Ուսանողներն եղան Գանձասարում, Տիգրանակերտում, նույնիսկ այցելեցին Արցախի պաշտպանության բանակի դիրքերը։

Link3 comments|Don't leave a comment

«Երկիրը»՝ ֆուտբոլի մասին [Sep. 12th, 2008|01:12 pm]
[Tags|, , , , ]

Մի կողմ դնելով իմ անձնական կարծիքը, որ Դաշնակցությունը, որպես քաղաքական ուժ, իրեն լրիվ վարկաբեկել է, առաջարկում եմ մի հատված «Երկիր» թերթում այսօր լույս տեսած հոդվածից՝ Թուրքիայում անցած ֆուտբոլային հանդիպման մասին։ Մեկնբանություններս քառակուսի փակագծերով են.

Հայաստանի հիմնը հնչեց ..., սակայն ոչ մի թուրք ոտքի չէր կանգնել։ Ավելին, դժոխային աղմուկով այնպես խլացրին մեր օրհներգը, որ նոտա իսկ չլսվեց։ [Զարմանալի չէ, մերոնք էլ նույնը արեցին, այնպես որ կարելի էր հակառակ ռեակցիան ակնկալել։] Ամբողջ խաղի ընթացքում թուրքերը երգում էին։ Դրա առիթն ունեին. մերոնք խաղադաշտ էին մտել հենց սկզբից կապիտուլյացիայի ենթարկված բանակի զինվորների կեցվածքով։ Սակայն նույնիսկ սա պիտի չդառնար պատճառ, որպեսզի մարզադաշտում Թալեաթին նվիրված երգ հնչեր։ [Փաստորեն, մեզ անընդհատ համոզում են, որ անցյալը մոռանանք, բայց իրենք ոչ միայն շատ լավ հիշում են անցյալը, այլև հպարտանում են դրանով։ Սա էլ պատասխան այն մարդկանց հարցին, որ չեն հասկանում, թե «ինչո՞ւ են հայերը վախենում փոփոխություններից»։]

Այդ մասին հայ ֆուտբոլային մեկնաբանները բառ իսկ չասացին։ Սակայն անգամ նրանք չդիմացան, երբ Հայաստանի Հանրապետության օրհներգի պահին ոչ մեկը, բացի տասնյակի չափ հայերից, ոտքի չկանգնեց նաեւ Իսպանիայում։ Մենք իսպանացիներին ցեղասպանության չենք ենթարկել [Յա՞։ Իսկ ո՞ւմ ենք ենթարկել, չլինի՞ Արևմտյան Հայաստանի թուրքերին։], չենք օժանդակում բասկերի անջատողական շարժմանը, այնպես որ` ատելությունն ու արհամարհանքը մեր երկրի հանդեպ անհասկանալի էր։ Իրականում ոչ մի ատելություն ու արհամարհանք էլ չկա։ Մարդիկ ոտքի են կանգնում միայն իրենց երկրի օրհներգի հնչյունների ներքո։ Նույն տեսարանին բազմաթիվ անգամ ականատես եղանք նաեւ օլիմպիական խաղերի ընթացքում։

Ուրեմն ինչո՞ւ էին ստիպում մեզ ոտքի կանգնել հենց Թուրքիայի օրհներգի հնչյունների ներքո։ [Որովհետև էշի տեղ են դրել։ Ու շարունակում են դնել։ Ինչը՞ պարզ չէ։]
Link4 comments|Don't leave a comment

Թուրք կոչվող եղբայրներ... [Sep. 11th, 2008|04:35 pm]
[Tags|, , , , ]

Սառայի բանաստեղծությունն է, վեց տարի առաջ գրված։ Վերջին իրադարձությունների կապակցությամբ էլ ավելի հրատապ է դարձել...

Թուրք կոչվող եղբայրներ,
Արարատի ժամանակավոր հպարտ տերեր,
Ինձ լսեք հիմա`
Ինչքան էլ շատ լինեք ու ուժեղ,
Միևնույն է, այդ լեռը
ձեր համար շատ մեծ է,
շատ բարձր ու վեհ,
չեք կարող նույնիսկ գագաթին նայել.
մեծ գագաթին՝ աչքներդ կայրի,
իսկ փոքրն էլ...
թող ցածրությունը ձեզ չհուզի,
այն ուժեղ է, կարող է դիմադրել:

Չէ, դեռ արժանի չեք
նույնիսկ ազգ կոչվելու,
իսկ այդ լեռան պես գանձերը
ձեր ձեռքերի ափերում սպիներ կթողնեն.
Չե՞ք վախենում...

2002, մայիս
Link4 comments|Don't leave a comment

Արմեն Այվազյանի հարցազրույցից հատվածներ [Sep. 5th, 2008|11:01 pm]
[Tags|, , , ]

Ձայնագրում Հանրային ռադիոյի հաղորդումից.
http://blog.ararat-center.org/?p=82

Հիմնական թեման՝ հայ-թուրքական հարաբերությունները, Գյուլի այցը, Դաշնակցության դիրքորոշումն ու արմատական ընդդիմության պահվածքը։

Via [info]noni_no

Այդ հարցազրույցին էլեկտրոնային ԶԼՄ-ներում լուսաբանման մասին գրեցի նախորդ գրառման մեջ։
LinkDon't leave a comment

Ո՞ւր կորան ընդդիմադիր բլոգգերները [Sep. 4th, 2008|02:28 pm]
[Tags|, , , , ]

Վերջին մեկ տարվա ընթացքում իշխանությունների ամեն մի քայլ խիստ, եթե չասեմ գռեհիկորեն քննադատվում էր ռադիկալ ընդդիմությանը (ասա «լևոնականներ», պրծի էլի...) հարող բլոգգերների կողմից։

Իսկ հիմա ո՞ւր են այդ «ճշտականները»։ Ինչո՞ւ սկսվեցին։ Միայն Հայկն է շատ զգուշավոր ու մեղմ դժգոհություն հայտնում։

Մենակ պետք չէ ինձ հեքիաթներ պատմել, թե «АНК, борясь с режимом, никогда только с целью завоевать политические дивиденды не организовывал действий, которые как-нибудь, хотя бы опосредованно, могут навредить интересам Армении и армянского народа»։ Այս կտերը հրամցրեք այն մարդկանց, որոնք չեն հիշում լևոնականների՝ այս տարվա մարտ ամսին աշխարհով մեկ բարձրացրած հիստերիան, մեկ էլ ղարաբաղցի-հայաստանցի կեղտոտ խաղերը։

Հիմա շատ լավ երևաց, թե ով է ում բարեկամը։

Հ.Գ. Փիղն էլ չդիմացավ։
Link24 comments|Don't leave a comment

... [Sep. 2nd, 2008|06:42 pm]
[Tags|, , , ]

Երեկ, սեպտեմբերի մեկին նախկին Կրուպսկայի անվան դպրոցն այցելել է ԱԳՆ մի ներկայացուցիչ, որը բարձրդասարանցիներին քարոզ է կարդացել հայ-թուրքական հարաբերությունների բարելավման ու հայ-թուրքական սահմանի բացման անհրաժեշտության մասին։

Նույն ժամանակ Երևանի Պետական Համալսարանի ուսանողների առջև նմանատիպ մի ճառով ելույթ է ունեցել ԱԳՆ նախարար Նալբանդյանը։

Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի «դիզայներական» խաղերն էլ իրենց հերթին...

* * *

Օսիայում ջախջախիչ պարտություն կրելուց հետո վրացիները վրա-վրա «հաղթանակի հանրահավաքներ» են անցկացնում։ Մենք էլ նայում ու ծիծաղում ենք վրացիների այս ինքնախաբեության վրա։ Բայց իրականում ամենաողորմելի ինքնախաբեությունը Հայաստանում է տեղի ունենում։ Սահակաշվիլին հանուն իր ամերիկյան պատվիրատուների տարավ վրաց ջահելներին մահվան դուռը, Հայաստանի քաղաքական վերնախավն էլ՝ ինչպես և 1908 թվականին, տանում է մեզ թուրքի բերանը. ֆուտբոլային տաշի-տուշիով ու առևտրական դրախտի մասին երգերով։ Ազգովին դառնում ենք ամենադասական սխեմայով կազմակերպված թրաֆֆիկինգի զոհ։

Ու այսօր Հայաստանում չկա գեթ մեկ քաղաքական ուժ, որ ասի. «Չէ, արա´, չանցավ։ Չենք թողնի մեր գլխին տասնհինգ թվականի քյալակը նորից խաղաք։»

Այդ ուժը պետք է ինքներս ստեղծենք։
Link9 comments|Don't leave a comment

География, геополитика и футбол [Aug. 31st, 2008|12:34 pm]
[Tags|, , , , , , , , ]

Летняя школа была полезна и для меня тоже: поскольку лекции проводили десятки преподавателей, каждый из которых специализируется в отдельной области, то я сам узнал много нового.

Такой была, например, лекция про конфликты на Ближнем Востоке, прочитанная Ваграмом Петросяном из ЕГУ. В принципе, арабо-израильский конфликт является самым широко освещаемым в западных СМИ, и все мы более или менее о нём осведомлены. Но на лекции я вдруг понял, что впервые вижу карту Израиля и арабского государства по плану ООН 1947 года. То есть ту карту, с которой всё и начиналось.

Image Hosted by ImageShack.us
Источник

Слева — план раздела Палестины согласно предложению ООН (1947), справа — то, что получилось после войны, которая вспыхнула сразу же, как только британцы отказались от мандата на Палестину (1948). Одного взгляда на карту ООН достаточно, чтобы понять, что Израиль и арабское государство в Палестине просто не могли сосуществовать при такой географии. Не надо быть гением, чтобы понять, что такое разделение гарантирует войну. Что интересно: в большинстве текстов первая арабо-израильская война именно как неминуемая и характеризуется.

В результате войны 1948 года к Израилю перешли территории, которые дали стране минимальный шанс на выживание, а арабское государство было стерто с лица земли, так и не успев возникнуть. На следующей карте светло-сиреневым цветом отмечены территории, захваченные израильтянами:



Казалось, при чём тут визит Гюля в Ереван... )
Link34 comments|Don't leave a comment

«Արի, նանար, ինտեգրվենք...» [Aug. 11th, 2008|08:16 pm]
[Tags|, , , , , ]

Հիշո՞ւմ եք մեզ ինչքան էին վախեցնում մեկուսացումով, տարածքային էներգետիկ ու տրանսպորտային ծրագրերից դուրս մնալով և, որպես արդյունք՝ անխուսափելի կործանումով։ Եւ որպես տարածքային ծրագրերին հաջող ինտեգրման վառ օրինակ մեզ հակադրվում էր Վրաստանը։ Ասում էին, թե դեմոկրատիկ ու արևմտամետ երկիր է, այդ պատճառով է ծաղկում։

Բայց Սահակաշվիլու այս տարվա «ընտրությունները» շատ լավ ցույց տվեցին, որ դեմոկրատիայի մասին խոսք անգամ չի գնում, մնաց միայն արևմտամետության՝ «ՆԱՏՈ-ի ցավը տանեմ» փաստարկը, որն էլ ավելի հաճախ սկսեցին բարձրաձայնել։ Թուրքիան ու Ադրբեջանն էլ հայտարարվել էին Վրաստանի ռազմավարական գործընկերներ, էլ չասեմ, որ Սահակաշվիլին ոգևորված նույնիսկ Վրաստանի անկախության երաշխավորող անվանեց Ադրբեջանը (հասկանալի է, որ ի նկատի ուներ էներգետիկ անկախությունը, բայց միևնույն է, զավեշտալի ստացվեց)։

Հիմա վրացիները մնացել են մենակ, ու մեկը չկա քարթվելների ցավը տանի։ Վրաց մեծահարուստները իրենց ընտանիքները փախցնում են «ինտեգրված» ու «զարգացած» Վրաստանից Հայաստան, Ադրբեջան, Թուրքիա... Օգնե՞ց Վրաստանին «ինտեգրումը»։ Օգնե՞ց ամերիկանամետությունը։ Քանի՞ խնդիր լուծեցին վրացիները։

* * *

Այն փաստը, որ ռուսները զորք մտցրին Հարավային Օսիա ոչ մի դեպքում չի նշանակում, որ կարելի է Ռուսաստանի վրա հույս դնել։ Նախ, նույնիսկ եթե ռուսները անհապաղ նետված լինեին օգնության, ապա միևնույն է մեկ-երկու օր կպահանջվեր առաջին ամենաշարժունակ զորամիավորումները մարտի դաշտ հասցնելու (ինչը և տեսանք Օսիայում)։ Իսկ այսօրվա ռազմական միջոցներով նույնիսկ մեկ-երկու օրվա ընթացքում հնարավոր է այնքան վնաս պատճառել հարձակմանը ենթարկված կողմին, որ նույնիսկ եթե նա հետագայում հաղթի, ապա այդ հաղթանակը պիրոսյան կլինի (ինչը, կարծես թե, նույնպես տեսնում ենք Օսիայում)։ Մի խոսքով, ռուսների վրա հույս դնելու չի։ Ընդհանրապես Հայաստանում ռուսական ռազմական բազաների իմաստը՝ երրորդ երկրի կողմից Հայաստանի վրա հարձակման դեպքում Ռուսաստանի համար խառնվելու պատրվակ ունենալն է։ Իսկ թե այդ պատրվակից կօգտվի թե ոչ՝ դա էլ մեկ այլ հարց է։ Նույնիսկ եթե ցանկություն ունենա խառնվելու, ապա կարող են շաբաթներ պահանջվել մինչև Ռուսաստանը կարողանա լուրջ զինուժ հասցնել Հայաստան, այն դեպքում, երբ մեր «հավանական հակառակորդի» տանկերը 2-3 ժամում կարող են Երևան հասնել։

Մի բան էլ ավելացնեմ. ըստ խորհրդային տարիների հաշվարկի ողջ սահմանային գոտու պաշտպանությունը նախատեսված էր ընդամենը 15-30 րոպե դիմադրության համար։ Ցամաքային հարձակման դեպքում ամեն մի սահմանային ուղեկալի «կյանքի» տևողությունը առավելագույնը 30 րոպե էր։ Ու սահմանապահ զորքերում ծառայող ամեն մի զինվոր շատ լավ գիտեր, որ պատերազմական գործողություններ սկսելու դեպքում փաստացի մահապարտ է։

Ինչքանով որ տեղյակ եմ, ավելի խորը գտնվող պաշտպանական շրջանները (оборонительный район) նախատեսված էին միջինը 3 ժամ դիմադրության համար։ Այն է, մինչ սրանք կռվեին, Անդրկովկասյան ռազմական օկրուգի զորքերը (որոնց շտաբը Վրաստանում էր գտնվում) տագնապով ոտքի էին հանվում ու զբաղեցնում հիմնական պաշտպանական դիրքերը։

Փաստորեն Հայաստանը նախատեսված էր որպես բուֆերային գոտի, պատերազմի առաջին ժամերին թշնամու առաջխաղացումը դանդաղեցնելու համար, մինչև հիմնական ուժերը դիրքավորվորվեին։ Իհարկե, բնակչության էվակուացիայի պլաններ կային, բայց բոլորը հասկանում էին, որ այդ պլանները լիովին իրագործելը հնարավոր չէ։

Այսօր Հայաստանը՝ գրեթե չունենալով պաշտպանական խորություն, չլինելով գերհարուստ երկիր, ավելի մեծ երկրի հարձակումից պաշտպանվելու միայն մեկ ելք ունի. լավ պատրաստված ու զինված ռեզերվ ունենալը, որն առանց որևէ զորակոչի պատրաստ կլինի պաշտպանություն կազմակերպելու։ Այն է՝ շվեյցարական մոդել կոչվածը։ Ճիշտ է, սա մեծ ծախսեր է պահանջում, էլ չեմ ասում, որ տարիներ են պետք՝ մարդկանց մեջ համապատասխան մտածելակերպ ստեղծելու համար։ Բայց ուրիշ ելք չեմ տեսնում։ Մեզ չեն պաշտպանի ո´չ դաշնակիցների զորքերը, ո´չ էլ մանավանդ մեր ոչ խերով «հարևանների» հետ հաշտության պայմանագրերը, էլ չասեմ տարածաշրջանային տնտեսական ծրագրերում մասնակցելուց սպասվելիք հեքիաթային «պաշտպանվածությունը»...
Link16 comments|Don't leave a comment

navigation
[ viewing | most recent entries ]
[ go | earlier ]

Advertisement