Groul (ahousekeeper) wrote,
Groul
ahousekeeper

Քթի ծակի բացակայությունը՝ որպես պետական մասշտաբի ողբերգություն

Այսօր, ապրիլի 9-ին Սերժ Սարգսյանի երդման արարողությունն է տեղի ունենալու։ Նաեւ Հանրապետության Հրապարակում գրանդիոզ տոնական միջոցառում է կազմակերպված՝ համերգներ, օդապարիկների արձակում։ Մարտի իրադարձություններից հետո նման անհեռատես քայլերի տրամաբանությունը ուղղակի ի վիճակի չեմ հասկանալ։

1. Այսօր-վաղը լրանում է մարտի մեկին զոհվածների մահվան քառասուն օրը։ Այն է՝ քառասունք է, սգո օր։ Շատ ճիշտ կլիներ, եթե նույն Սերժ Սարգսյանը այցելեր գոնե զոհված ոստիկանի ընտանիքը, հարազատների հետ գերեզմանները գնար, երկու խոսք ասեր այդ մարդկանց ցավը գեթ մի քիչ թեթեւացնելու համար։ Ու հետո այդ այցելության մասին առանց հատուկ շեշտադրման հաղորդեին ԶԼՄ-ները։ Փոխարենը հենց քառասունքի օրով քեֆ-ուրախություն են կազմակերպում։ Երդման արարողությունը կարելի էր եւ հինգ օրով հետաձգել, դրանից երկինքը փուլ չէր գա։

Էլ չասեմ, որ լեւոնական քարոզիչները առաջին իսկ օրվանից հաջողացրին «սեփականացնել» ու քարոզչական նպատակներով օգտագործել բոլոր զոհերին, նույնիսկ խռովարարների իսկ ձեռքով սպանված ոստիկանին (անընդհատ շեշտում են «իշխանությունների պատճառով 8 հոգի զոհվեցին, 8 հայի արյուն թափվեց» եւ այլն)։ Իսկ իշխանությունը եւս մեկ անգամ թշնամացրեց իրեն իսկ պաշտպանելիս զոհված զինվորի ընտանիքը, հարազատներին, բարեկամներին, գործընկերներին, ծանոթներին։ Էլ չասեմ մյուս զոհերի մասին։

2. Առավոտից փակել են Հրապարակը, Օպերան, մի քանի այլ փողոցներ։ Քաղաքային տրանսպորտը ու մասնավոր մեքենաները ստիպված են շրջանցել նեղ (ու առանց այն էլ կ/թ Ռոսիայի մոտ շինարարության պատճառով գերծանրաբեռնված) փողոցներով ու անցուղիներով։ Առավոտից ամեն մի վարորդ՝ անկախ իր քաղաքական համոզմունքներից, իշխանություններին է հայհոյում։ Եւս մեկ նվեր լեւոնականներին։

3. Լեւոնականները կփորձեն օգտագործել Հրապարակում անցկացվող միջոցառումը սադրանքների համար։ (Մինչեւ գրում էի, Փիղը հաստատեց իմ մտավախությունները. լեւոնականները կոչ են անում այն «հարամ անել»)։

Այդ հիմար միջոցառումով կարծես փորձանք են հրավիրում։ Օրինակ՝ ի՞նչն է խանգարում արտաքին թշնամիներից որեւէ մեկին մի ահաբեկչություն կազմակերպել։ Չեմ ասում, որ լեւոնականները դա կանեն։ Սա կարող է ցանկացած թշնամական ուժ անել, հետո ոչ էլ կկարողանան պարզել, թե ով էր կազմակերպիչը։

[Ավելացում] 4. Հետաքրքիր է, ում «պայծառ» ուղեղն է ծնել օդապարիկներ բերելու մտահաղացումը։ Օդապարիկները երբեմն վթարների են ենթարկվում։ Ցանկացած նման միջադեպ ուռճացվելու է լեւոնականների կողմից, ներկայացվելու է, որպես «նշան», դառնալու է հակասերժական անեկդոտների թեմա։

Մի խոսքով, իշխանությունների «քթի ծակի» բացակայությունն ու անհեռատեսությունը արդեն աղետալի չափեր են ընդունում։

[Եւս մեկ ավելացում.] ZA RODINU, ZA STALINA!
Tags: 2008, անասնապատում, երևան, խռովություն, հայաստան, սերժ սարգսյան
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 19 comments